Wyczekiwanie narodzin obfitowało w obmyślanie, projektowanie i zabudowanie – na nowo – całego lokum, na którym odtąd rządzić niepodzielnie będzie osesek. Na początku płaczące zawiniątko nie miało wielkich wymagań architektonicznych: ot, wystarczyło mu łóżeczko ustawione w ustronnym kącie pokoju. Problemy zaczęły się po kilku miesiącach.

Po wielu naradach zdecydowaliśmy się nie wnosić wózka do mieszkania. Usypianie w nim dziecka nie jest najlepszym pomysłem, a sprzęt ów zdecydowanie zagracał całą przestrzeń. Wózek wylądował na klatce schodowej albo był zamykany na noc w bagażniku samochodu. Podobnie jak – w późniejszym okresie – sanki, rowerki, deskorolki i większe zabawki, zabierane do parku, na spacer, na wycieczkę za miasto.

Do funkcjonalnej aranżacji wnętrz wykorzystane zostały wszelkie meble i dodatki meblowe. Za podręczne półki na buciki posłużyła drabina, sznurek do bielizny zawisł tuż pod sufitem, wanienka dziecięca odgrywała też rolę większej miski, służącej do moczenia najbrudniejszych ciuszków. Wiklinowy, okrągły kosz na nieświeżą pościel urósł do rangi stolika-półki na którym kładziono pęki kluczy, pilną korespondencję czy dokumenty od pediatry.

Za domowe medium służyła też lodówka – magnesami mocowano na niej jadłospis smyka, numery telefonów do opiekunek, ważne daty i terminy szczepień. Stół kuchenny, uprzątnięty z flakonów na przyprawy zamienił się w miejsce twórczej aktywności dziecka i tylko raz, niepilnowany szkrab, blat mebla potraktował jako przedłużenie kartki papieru. Po doczyszczeniu drewna, lepiej zabezpieczano go przed atakiem kredek i flamastrów.

Pojemne szafki kuchenne gromadziły nie tylko naczynia czy garnki, ale również komplety ręczników i nieużywanych sezonowo kurtek lub kocyków. Na parapecie spiętrzyły się oliwy z oliwek, większe owoce oraz sterty paczek z pieluchami. Jedyną ozdobą kącik jadalnego stały się ramki ze zdjęciami całej rodzinki, z oprawionymi rysunkami dziecka, z laurkami i kolorowymi pocztówkami.

Klocki i pluszaki trafiły do kolorowych skrzynek, dziecięca bielizna wjechała pod komodę, złożona w specjalnych szufladkach, porządkujących małą przestrzeń. Największym wyzwaniem okazało się odgrodzenie części sypialnej od miejsca odpoczynku nowego lokatora. Po naradach padło na wielką zasłonę, umocowaną do listwy sufitowej. Zapewnia ona mrok po stronie dziecięcego łóżeczka, izoluje też hałasy dochodzące z kuchni.

Tył kanapy z salonu naturalnie odgradzał przestrzeń dorosłych od miejsca zabaw dziecka. Dodatkowo można te kilka metrów zaakcentować dywanikiem malowanym w tor wyścigowy, las, wyspę skarbów. Na wstępnym etapie rozwoju dzieciaczka konieczna jest mata podłogowa, zwana matą edukacyjną. Jej multisensoryczne działanie uaktywni naszą pociechę i – nawet na małej przestrzeni – zapewni jej dużą dawkę stymulujących bodźców.

Do tej pory pieczołowicie urządzaliśmy nasze poddasze – z miłości do gotowania i do naszych gości, zdecydowaliśmy się na ogromną, otwartą kuchnię, połączoną z jadalnią i hallem głównym. Lakierowane schody nie były problemem do czasu, aż w życiu rodzinnym pojawiło się dziecko i cała przestrzeń została mu podporządkowana.

Nastał więc etap zmian, dość radykalnych – zważywszy na to że w każdym kącie na raczkującego bobasa czaiły się potencjalne zagrożenia. Kusiły kable, liczne szafki, ostre kanty ścian…

Wraz z zaprzyjaźnioną architektką obeszliśmy więc całe włości, krytycznie przyglądając się wypieszczonym sprzętom, meblom, dodatkom.

Po pierwsze: przedpokój i korytarz przed wejściem. Ponieważ mieszkanie znajduje się w galeriowcu, wejście do środka wyznacza nam długi, zewnętrzny taras. Zimą jest on często oblodzony – dlatego zdecydowaliśmy się wyłożyć płytki sztuczną trawą plus matami antypoślizgowymi. Przed progiem ulokowaliśmy puchatą wycieraczkę i przygotowaliśmy miejsce na wózek (nie mamy piwnicy ani komórki).

W całym przedsionku zmieniliśmy żarówki na mocniejsze, a przeszkloną szafę okleiliśmy nalepkami, które mają chronić maluszka przed próbami „wejścia w szklaną ścianę”.

Newralgicznym punktem mieszkania uczyniliśmy schody – ich zabudowanie pochłonęło najwięcej funduszy oraz surowców. Dodatkowa poręcz, gęste szczeble plus okleiny na poszczególnych schodkach zmieniły stromiznę w miarę bezpieczną strefę komunikacyjną. Nie obeszło się – rzecz jasna – bez tzw. furtek antydziecięcych. Zamykane na specjalne zatrzaski – blokadki muszą być zawsze zamknięte – wyćwiczenie tego nawyku u domowników wymagało nieco czasu, ale w efekcie pilnowaliśmy się nawzajem i jeśli przebywaliśmy z bobasem na dolnym poziomie, furtka zawsze była zablokowana. Podobnie, gdy maluch usypiany był w pokoju, na piętrze. Nawet jeśli chroniło go łóżeczko, monitorowała elektroniczna niania, to i tak blokowaliśmy furtkę. Okazało się to zbawienne w momencie nauki pierwszych kroków. Nasza pociecha po prostu śmigała po całym mieszkaniu, nie zważając na wystające rogi mebli, na spadki wysokości i liczne framugi.

Na wszystkie krawędzie nałożyliśmy osłonki, nogi barowych krzeseł spięliśmy odpowiednimi klamerkami. W rezultacie nasz salon oraz kącik biurowy wyglądały jak przedszkolny tor przeszkód, a wszelkie zabezpieczenia ogromnie kusiły dziecko. Zebraliśmy kable w jedno miejsce, zlikwidowaliśmy lampy stojące (bo – poruszone u podstawy – mogą się przewrócić i przygnieść maluszka), sprawdziliśmy czy zasłony i firanki, wiszące na karniszach, nie zsuną się i nie odpadną od ścian – to w razie podjęcia przez dziecinkę próby wspięcia się na okno bądź parapet. Oczywiście, okna i wejścia na balkony również zostały zaryglowane.

Parę rzeczy przegapiliśmy – rzeźbiony szezlong okazał się na tyle interesujący, że maluszek od razu zaczepił się o niego pieluchą, po czym zawisł kilka centymetrów nad podłogą, krzycząc wniebogłosy. Duży ekran telewizora szybko zaatakowały małe lepkie rączki, a piloty od sprzętów audiowizualnych notorycznie wędrowały w tyciej buźce lub w skrzynce z zabawkami.

Nie jesteśmy w stanie uchronić pociechy przed wszystkimi niebezpieczeństwami domowymi, jednak ukrycie detergentów w górnej szafce, przeniesienie piekarnika oraz kuchenki mikrofalowej w ustronne miejsce, a także zabudowanie kuchenki izolującymi ściankami to przestrzeganie reguł bhp w minimalnym choćby stopniu. Ważne dla nas i dla naszego dzidziusia.

Należy wiedzieć, jak duży wpływ na ogólne wrażenie dekoracyjne wnętrza, ma samo jego oświetlenie. Często więc mówi się o oświetleniu dekoracyjnym. Jednak oczywistym jest, że sztuczne źródła światła stosujemy tylko po zmroku. W jaki sposób możemy sterować oświetleniem pomieszczenia za dnia?

Źródłem dziennego światła są oczywiście okna. Dlatego im większe, tym w ogólnym odczuciu estetycznym wnętrze jest atrakcyjniejsze. Aranżując przestrzeń okienną możemy manipulować tym, ile światła wpadać będzie do pomieszczenia. Szczególny udział w tym maja oczywiście rolety, żaluzje, firany czy zasłony, w zależności od tego, na jaki rodzaj osłony okna zdecydowaliśmy się.
Jeżeli jesteśmy jednak jeszcze przed ich zakupem, należy zastanowić się, jaki rodzaj będzie tu najlepszy z uwagi na poziom przepuszczalności światła.
Musimy więc zwrócić uwagę na to, z jakiego materiału wykonane są żaluzje czy rolety. Z najbardziej popularnych mamy tu aluminium, PCV, bambus, tkaniny i drewno. Mamy tu więc duże pole do popisu. Rodzaj aranżacji okiennej naprawdę może całkowicie odmienić nasze wnętrze. Plusem jest to, że dzięki owej różnorodności, w łatwością dopasujemy okienne dekoracje, już do gotowego wnętrza. Z pewnością nie będziemy więc zmuszeni zmieniać większej ilości wyposażenia czy dekoracji.
Z dostępnych żaluzji czy rolety okiennych możemy wybrać te, które są już gotowe do założenia lub wybrać takie, które wykonane będą na miarę, pod nasze indywidualne zamówienie. Nie musimy obawiać się więc, że mają okna w niestandardowych rozmiarach, nie będziemy w stanie dopasować do nich odpowiednich żaluzji z interesującym nas typie.

Odpowiednio dobrana dekoracja okna, może stać się elementem, który widocznie wzbogaci walory estetyczne całego wnętrza. Należy mieć więc na uwadze to, aby odpowiednio dobrać rodzaje rolet, żaluzji, firan czy zasłon.

Zdecydować musimy się na konkretny ich rodzaj i kolor, z uwzględnieniem stylu oraz wielkości samego pomieszczenia.
W niektórych projektach aranżacyjnych, które stosuje się w większych pomieszczeniach, wykorzystać można rolety bądź żaluzje (niezależnie od tego czy poziome czy pionowe), jako rodzaj ruchomej przegrody. Jeżeli mamy duże okna, zastosowanie żaluzji pozwoli nam na regulowanie ilości światła, które wpadać będzie do pomieszczenia, co również ma przecież istotny wpływ na wizualny odbiór. Te z rodzaju pionowych, tak zwanych lameli, najlepiej sprawdzą się we wnętrzach o nowoczesnych aranżacjach, dlatego też często stosuje się je w przestrzeniach nowoczesnych biur.
Rolety rzymskie, stosowane najczęściej w sypialniach lub salonach, należy dobrać w uwzględnieniem rodzaju tkaniny, z jakiej są wykonane. Pamiętać tu należy również o rodzaju wykończenia samego okna, w zależności od tego, z jakiego materiału są wykonane ramy okienne i parapety. Od rodzaju tkaniny zależne jest to, jak bardzo będą one przepuszczały światła i w jakim stopniu „ocieplą” wnętrze.
Duży wybór rolet daje nam możliwość zastosowania ich zarówno w pomieszczeniach zaaranżowanych w tak popularnym ostatnio stylu retro, jak również w nowoczesnych pomieszczeniach w charakterze trzeciego tysiąclecia.
Rolety, które wykonane są z woalu, nadadzą wnętrzu wrażenia lekkości i świeżości. Inny rodzaj tkaniny można dopasować również uwzględniając to, jaki rodzaj obić ma zestaw wypoczynkowy, jeżeli aranżujemy wnętrze salonu.

Jednym z podstawowych pytań, jakie musimy sobie zadać i na jakie odpowiedzieć to: „sztuczna czy żywa”? Tutaj zdania są zwykle podzielone, bo wielu ludzi nie wyobraża sobie świąt bez zapachu świerku lub sosny, są jednak i tacy, którzy wolą raz do roku wyjąć skrzętnie schowane drzewko sztuczne, którego igły się nie sypią. Wyboru musimy dokonać sami, wedle naszych upodobań, ale też zasobności portfela. Choinka sztuczna to wydatek raz na kilka lat, w przypadku żywej mówimy o kilku tygodniach. Ceny są różne od kilkudziesięciu do kilkuset złotych, w zależności od rozmiarów. Kiedy już podejmiemy tę decyzję, możemy zabierać się za ustrajanie drzewka.

Powtarzając utarte schematy możemy powiedzieć, że drzewko, tak jak i wszystkie inne elementy dekoracji wnętrza, powinno być ustrojone zgodnie ze stylem pomieszczenia, w którym się znajduje. Jednak świąteczna choinka wydaje się być ponadto – liczy się gust nasz i najmniejszych domowników, którym ubieranie drzewka sprawia ogromną frajdę. Jeśli chcemy, aby było klasycznie, na gałązkach możemy powiesić ozdoby przypominające jabłka, do tego własnoręcznie upieczone pierniki i inne, najlepiej własnoręcznie robione ozdoby. Oprócz takich, świetnie sprawdzą się bombki, kolorowe łańcuchy i tak naprawdę czego tylko duża zapragnie. Choinka będzie ładnie wyglądała, jeśli udekorujemy ją dodatkowo święcącymi lampkami – magię Świąt będzie można poczuć szczególnie wieczorem.

Świąteczne drzewko jest elementem obowiązkowym, bez którego trudno wyobrazić sobie Boże Narodzenie, nawet, jeśli za oknem wciąż brakuje śniegu.

Najlepsze będzie oczywiście naturalne światło słoneczne. Nie męczy wzroku tak, jak światło sztuczne, nie ma również potrzeby zmiany kąta padania źródła światła – rozkłada się ono równomiernie, o ile oczywiście, nie przyszło nam usiąść w cieniu drzewa. Jednak, o ile na światło naturalne możemy sobie pozwolić latem i wiosną, o tyle już na jesień i zimą słońce szybko zachodzi, przez co istnieje konieczność użycia światła sztucznego. Nie chcemy przecież rezygnować z przyjemności czytania tylko dlatego, że jest ciemno, prawda?

Jednym z popularniejszych źródeł światła sztucznego są lampy stojące, dodatkowo z możliwością operowania kierunkiem padania światła. Jeśli tylko posiadają żarówkę o umiarkowanym natężeniu światła, to do czytania świetnie się nadadzą. Lampy stojące o różnych kształtach i cenach, najlepiej sprawdzą się, jeśli ustawimy je w salonie lub pokoju dziennym.

Nie każdy jednak lubi czytać w salonie. Wielu miłośników książek oddaje się lekturze w łóżku, tuż przed snem. Właśnie z myślą o nich powstały lampy, które montuje się nad łóżkiem i których światło skoncentrowane jest precyzyjnie nad czytającym. Dzięki temu nie ma możliwości przeszkadzania osobie, która śpi obok.

Często czytamy również w podróży – w pociągu, autobusie, aucie. Lektura pozwala na zabicie czasu i szybsze dotarcie do celu. Jeśli wybieramy się w podróż nocą, sztuczne światło najpewniej będzie zgaszone. Aby więc nie przeszkadzać naszym współpasażerom, zaopatrzmy się w LED-ową lampkę mocowaną do okładki książki, dzięki czemu odpowiedni oświetlimy czytany tekst.

Dobrze dobrane oświetlenie pozwoli cieszyć się lekturą przez długie godziny – nie ma chyba nic przyjemniejszego, zwłaszcza teraz, kiedy wieczory są długie i zimne.